ಕೊಡಚಾದ್ರಿ-ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ಕೊಡುಗೆ

ಹೆಚ್ಚಿನ ಊರು ಕೇರಿಗಳನ್ನ ತಿರುಗಿದವಳು ನಾನಲ್ಲ. ಹಾ! ತಿರುಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ತುಂಬಾ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಾನು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಅನುಭವವನ್ನ. ಈ ಅನುಭವವನ್ನ ನನಗೆ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ತಂಗಿ.

ಈಗ್ಗೆ ಐದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಂದರೆ ಜೂನ್ 9 ಮತ್ತು 10ನೇ ತಾರೀಖು ಕೊಡಚಾದ್ರಿ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಸುಮಾರು ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ನನಗಾಗಿ, ನನ್ನ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿಯೇ ಎಂದು ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಎರಡು ದಿನದ ಅನುಭವ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು, ಮತ್ತಷ್ಟು ತಿರುಗಬೇಕೆಂಬ ಹೊಸ ಆಸೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿಸಿದವು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಹತ್ತನೇ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತ ಈ ಕೊಡಚಾದ್ರಿ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುಮಾರು 1300 ಮೀ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು, ಅದು ಕೂಡ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂಗಿ ಏರಿದ್ದು ಒಂದು ಸಾಹಸವೇ ಸರಿ. ಬೆಳಗ್ಗೆ 8 ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಿಂಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು 10 ಜನ, ಗೈಡ್ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 11 ಜನ.

ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ, ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿದ ಹಾದಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಮರಗಳು, ಕಾಟ ಕೊಡಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದ ತಿಗಣೆಗಳು, ಚೀರಲು ಅಣಿಯಾದ ಹುಡುಗಿಯರ ತಂಡ ಆಹಾ ಅದೊಂದು ಮಧುರ ಅನುಭವ! ಬಯಲುಸೀಮೆಯ ಒಣ ನೆಲ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ್ದ ನಮಗೆ ಈ ಹಸಿರು ವನದೇವಿಯೇ ಮೈದಳೆದು ನಿಂತ ಕಾಡನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು ಬಹು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಗತಿ. ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರಂತರ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಲೆನಾಡಿನ ವರ್ಣನೆ ರಮ್ಯವಾಗಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಹಾಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಅರ್ಧ ಹಾದಿ ಆದ ನಂತರ ಬಂದ ಹೀಡ್ಲು ಜಲಪಾತ ನಮ್ಮ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಆಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಬಂದ ಜಲಧಾರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜಾರುತ್ತಿರುವ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹತ್ತಿದ ಆ ಅನುಭವ ನೆನೆದರೆ ಈಗಲೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೈ ನವಿರೇಳುತ್ತದೆ. ಕಡಿದಾದ ದಾರಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆಯ ತಪ್ಪಿದರೆ ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಸಂದರ್ಭ ಆದರೂ ಮೇಲೆ ಏರಬೇಕೆಂಬ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ನಮ್ಮ ತಂಡ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು.

ಅಕ್ಕಂದಿರು ತಂಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೂಢಿ. ನಾನೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಅದೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ವಿಶೇಷ. ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ತಂಗಿ. ಡೆಂಗ್ಯೂ ಬಂದು ಗುಣಮುಖವಾದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಚಾರಣವಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ತುಂಬಾ ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗಾಗಿ ನಿಂತು, ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಕೂಸು (ನನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯುವುದು ಕೂಸು ಎಂದು).

ಸುಮಾರು 9.5 ಕೀ.ಮೀ ನಡೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸಮಯ ಎರಡೂ ಮುಕ್ಕಾಲು. ಭಯಂಕರ ಹಸಿವೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಬುತ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ತಿನ್ನಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಸತತವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಮೋಡಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿವೆ, ಒಂದೊಂದು ತುತ್ತು ಊಟ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿದ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮೈ ನಡುಕ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಯಾವ ಸುಸಂದರ್ಭಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕುಳಿತೆವು. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆ ಏರಲು ಕೆಲವರು ಅಣಿಯಾದರು, ನಾನು ಇನ್ನಿಬ್ಬರ ಜೊತೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತೆ. ಅವರು ತುತ್ತತುದಿ ಮುಟ್ಟಿ ಬಂದರು. ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ರೂಮ್ ಸೇರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ರೂಮ್ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು ;)… ಹಾ ಹಾ ಹಾ…..

ಮರುದಿನ ಶಿವಪ್ಪ ನಾಯಕನ ಒಂದು ಕೋಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದೆವು. ಆರಾಮವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುವ ಹಾಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಬುಕಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸಲಾಂ!! ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ತಿರುಗುವೆ ಕೂಸೇ, ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನನ್ನಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾದ ಖರ್ಚನ್ನೇ ಮಾಡಿಸು, ಪೂರ್ತಿ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ನ ಹೊಣೆ ನಿನ್ನದು.

ಒಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಆ ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಸುಸ್ತಾದರು ಸಂತೋಷ ಪಡುವ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀವು ಪಡೆಯಿರಿ, ನಿಮ್ಮವರಿಗೂ ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ. ಸುಂದರ ಚಾರಣ ಸ್ಥಳ ಈ ಕೊಡಚಾದ್ರಿ. ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೋಹಕ ನೋಟಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯ ಕವಿ ಜಾಗೃತನಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ………!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s