ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಧ್ವನಿಗಳು (ಭಾಗ ೧)

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ವಾರವಷ್ಟೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಿರು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೇಖನವಿದು. ಯಾವಾಗಲೋ ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ನೆನಪು “ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಧ್ವನಿಗಳು-ಜೀವ ಧ್ವನಿಗಳು” ಎನ್ನುವ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಲವು ಶ್ರವಣ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳು ಬಂದವು. ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರಬೇಕು, ನಾನಾವಾಗ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ. ಆಗ ನಾನು ಏನು ಕೇಳಿದೆ- ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದೆ ನೆನಪಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನೆನಪಿದೆ. ಮತ್ತು ಇಂದು ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಆ ಹೆಸರು ಬರಲು ಕಾರಣ ಆಕಾಶವಾಣಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!

ಇನ್ನು ಸುಮಾರು ೨೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಭಾಗ ೧ ಎಂಬ ಅಡಿ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇರುವುದು. ಹಾಗಾದರೆ ಎಷ್ಟು ಭಾಗಗಳು ಬರಬಹುದು? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಅದೇನೆಂದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವಂತೂ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಕನ್ನಡ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ತಮಿಳು ಭಾಷೆ ಪ್ರಾಚಿನ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಯಾದರೆ ಅದರ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನವೇ ಕನ್ನಡದ್ದು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ೨೦೦೦ ವರ್ಷ ಪುರಾತನವಾದದ್ದು ಎಂದು ಕೆಲವರು, ೨೫೦೦ ವರ್ಷ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಆದರೆ ೧೫೦೦ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪುರಾತನವಾದದ್ದು.

ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಅದಮ್ಯ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಈ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು, ಸೊಗಡನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಗುರುತು, ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಸಂಕೇತ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತೀಕ, ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿ. ಇದು ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಇರುವುದು. ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದವರು ಬೇರೆ ಯಾವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಸರಳವಾಗಿ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು. ಇಷ್ಟೇ ಇದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಭಾವವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯೇ ಬೇಕೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ವರಕವಿ ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಬಿಂಬವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದು ಕನ್ನಡಿ, ಭಾವ ಬಿಂಬವನ್ನು ಒಡಮೂಡಿಸುವುದು ಕನ್ನಡ”.

ಇಂತಹ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ೨೦ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ನಮಗೆ ನಮ್ಮತನದ ಮೇಲೆ ಅಭಿಮಾನ ಮೂಡಬೇಕಾದರೆ ಅದರ ಅರಿವು ಅಗತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಬಾರಿಯ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅರಿತಿರುವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗೂ ಕೂಡ ಅದರ ಸವಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಈ ಬರವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಓದಿ, ಇಷ್ಟವಾದರೆ ನಿಮ್ಮವರಿಗೂ ಓದಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಬರೆದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಓದುಗರೇ ಪುರಸ್ಕಾರ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸವಿಸ್ತಾರವಾದ ಲೇಖನದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತೇನೆ.

ಕನ್ನಡಿಗರುಸಿರಾಗಿ ಕನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ. ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ!

ನಾವೆಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ….!…..?

ಈ ಮೇಲಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ನಾನು ಇಂದು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವ ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು. ಎರಡು ಚಿಹ್ನೆ(..!…?) ಹಾಕಲು ಕಾರಣ ಕೂಡ ಅದೇ. ಸಮಾಜದ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ? ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆ. ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದಾಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ! ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಸಂತೋಷ ಕೂಡ ಆಗತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ ಹಾಕಿದ್ದು.

ಮೊನ್ನೆ ಹಿಂದಿಯ ‘ಕೌನ್ ಬನೇಗ ಕರೋಡ್ ಪತಿ’ ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಎಪಿಸೋಡ್ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ನನ್ನದಾಯಿತು. ‘ಸುನೀತಾ ಕೃಷ್ಣನ್’ ಎನ್ನುವ ಪದ್ಮ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಮಹಾನ್ ಮಾನವ ಚೇತನ. ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು ಇವರ ಬಗ್ಗೆ. ಮೊದಲು ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಆಮೀರ್ ಖಾನ್ ರವರ ಸತ್ಯಮೇವ ಜಯತೇ ಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಆಗಿಂದ ತುಂಬಾನೇ ಕಾಡಿದಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರದು.

ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತುಂಬಾನೇ ನೋವಾಗುತ್ತೆ. ಮೊದಲು ಅವರು ಮಾಡುವ ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಸುನೀತಾ ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಸುಮಾರು 50 ವರ್ಷದ ಆಸುಪಾಸು. ಅವರು 15 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿ ಆಗಿದ್ದಾಗ 8 ಜನ ಆಗುಂತಕರಿಂದ ಗ್ಯಾಂಗ್ ರೇಪ್ ಗೆ ಗುರಿಯಾದಂಥವರು. ನಂತರ ಸಮಾಜದ ನಿಂದನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ಆ ತರಹದ ಜನರಿಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ದುಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯಂತಹ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಕರಾಳವಾದ ಒಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅದರಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯುವ (Rescue) ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ‘ಪ್ರಜ್ವಲ’ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಇದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ 17000 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅವರು ಈ ಒಂದು ವಿಷ ವರ್ತುಲದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದು ನಗ್ನ ಸತ್ಯ ಅವರಿಂದ ಕೇಳಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯ ಎನಿಸಿದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಅವರು Rescue ಮಾಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿ ಎಂದರೆ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷ… ನಿಜ.. ಕೇವಲ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷ. ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಒಂದು ಕಂದಮ್ಮನನ್ನು ಅವರು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಮನೆಯಿಂದ Rescue ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಂದಮ್ಮನನ್ನು ಕೂಡ ನಿರ್ದಯಿ ಪುರುಷ ರೇಪ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟು ನೀಚ ಇರಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು ಕುದಿಯತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಯೇ… ಇನ್ನು ಆ ಮಗುವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ತಾಯಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ…. ಆಹ್ ನೆನೆದರೆ ವಿಚಿತ್ರ ರೀತಿಯ ಕಸಿವಿಸಿ ಆಗತ್ತೆ. (ಇದು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಪಿಡುಗು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಬಡತನ, ಅನಾಗರಿಕತೆ, ದೇಶದ ಪ್ರತಿ-ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿ ನಿಷ್ಠೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು).

ಇನ್ನೊಂದು ನಿಜವಾದ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಒಂದು Rescue Operation ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಕಬೋರ್ಡ್ ಒಳಗಿಂದ ಹೊರಬರಲು ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಎಷ್ಟು ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಬರಲು ನಿರಾಕರಿಸದ ಮೇಲೆ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ‘ನನ್ನ 6 ತಿಂಗಳ ಕೂಸು ಅವರ ಬಳಿಯಿದೆ, ಆ ಕಂದಮ್ಮನಿಗೆ ಅವರು ಏನಾದರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದಳಂತೆ. ನಂತರ ಅತೀ ತುರ್ತಾಗಿ ಹುಡುಕಿದಾಗ, ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಮಗು ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ನೀಲಿಯಾಗಿತ್ತಂತೆ. ನಂತರ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿಸಿ ಮಗುವನ್ನು ಬದುಕಿಸಿದರಂತೆ. ಇದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ವೇಶ್ಯಾ ಮನಗೆ ದಾಳಿಯಾಗುತ್ತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು, ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿ ಇಡುತ್ತಾರಂತೆ. ಕಮೋಡ್ ನಲ್ಲಿ, ಕಬೋರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ನಲ್ಲಿ… ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ… ಅದೇನು ವಸ್ತುವೇ ಹಾಗೆ ಮುಚ್ಚಿಡಲು? ಇವರ Rescue operation ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೂ ಯಾರಾದರು ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, ಇದಲ್ಲದೆ ಇವರ ಮೇಲೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಹಲ್ಲೆಗಳು ಜರುಗುತ್ತವೆ.

ಇದೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ? ಈ ರೀತಿಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವವರು ನಮ್ಮಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತೀರ ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಈ ರೀತಿಯ ಗೋ ಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರಗಳ ಮುಖವಾಡ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಈ ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು Involve ಆಗುವವರೇ ಅವರ ಪರಿಚಯದವರು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಅಂಕಲ್, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಂದೆಯೇ ಈ ರೀತಿಯ ನೀಚ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಹಸಿವು. ಎರಡು ರೀತಿಯ ಹಸಿವು ಇವೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವು ಒಂದಾದರೆ, ದೇಹದ ಹಸಿವು ಇನ್ನೊಂದು. ಮೊದಲನೆಯ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಬಹುದಾದರೂ ಎರಡನೆಯದು ಸಮಾಜವನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಈ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳೇನು ಹೊರತಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ, Facebook, Twitter, What’s app ಗಳಲ್ಲಿ Chat ಮಾಡಿ ಬಲೆಗೆ ಹಾಕುವವರು ತುಂಬಾ ಜನರಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಊರಲ್ಲೇ ಈಗ 6 ತಿಂಗಳ ಕೆಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಮೇಲೆ ಭಯಂಕರ ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಬರ್ಬರ ಹತ್ಯೆ ನಡೆಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಪೋಲಿಸರು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದರಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನರ್ಸಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಶವ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತಂತೆ. ಈ ಅಮಾನುಷ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮರ್ಯಾದೆ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸದೇ ಇರುವುದು. ಅವಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡದೇ ಇರುವುದು. ಇನ್ನು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹುದುಗಿಸುವ ಕೆಲಸವೂ ಕೂಡ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ‘Highway’ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಹು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Human trafficking, Child molestation, Sexual assault at work place, domestic violence, marital rape ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಧ ವಿಧದ ಹೆಸರಿರುವುದು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ (Commodity) ನೋಡಿ ಅವಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ different nomenclature.

ನೀವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೀರ ಎಂದರೆ ನೀವು ಜಗತ್ತಿನ Top 5% ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಹೇಗೆ ಅಂತೀರಾ?… ಜಗತ್ತಿನ 50 ಶೇಕಡಾ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇವಲ 8 ಜನರ ಹತ್ತಿರ ಇದೆ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 60% ಸಂಪನ್ಮೂಲ Top 10 Rich persons ಹತ್ತಿರ ಇದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಅಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ ಅಲ್ಲವೇ? 7೦೦ ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಶೇಕಡಾ 50 Resources 8 ರಿಂದ 10 ಜನರ ಹತ್ತಿರ ಇದೆ. ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಇದೆ (ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಸರಿ), ಉಡುಗೆಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಇದೆ, ನಾಳೆಯ ಊಟದ ಚಿಂತೆ ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೆ you are one among top 5% of world population. Be happy and proud for that, at the same time be responsible. ಇದಕ್ಕೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀ ಆಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಚಿಂತನೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ನಿಮ್ಮ back of mind ನಲ್ಲಿ ಇದು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ tape recorder ತರಾ ಓಡುತ್ತಿರಲಿ. ಸಮಯ ದೊರೆತರೆ ಬಳಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಗಂಡದರನ್ನು, ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರ ಹತ್ತಿರ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಚ್ಚು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತಾಡಿ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ. ಹಾಗಂತ ಅವರು ಈ ಹೀನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬೇಕು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಜನಕ್ಕೆ ಇದರ ಕುರಿತು ಹೇಳುವಂತಾಗಲಿ. Sensitizing people ಅಷ್ಟೇ. ಗಾಂಧೀ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ Be the change, to see the change ಕಡೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯತ್ನ.

ನಮ್ಮ ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಒಂದು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಒಂದು ಗುರುತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಇರಲಿ (ಚಿಂತೆ ಅಲ್ಲ). ಜೊತೆಗೆ ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿ.

“ಕೃತ್ರಿಮವೋ ಜಗವೆಲ್ಲ, ಸತ್ಯತೆಯದೆಲ್ಲಿಹುದೋ

ಕರ್ತೃವೆನಿಸಿದ ತಾಂ ಗುಪ್ತನಾಗಿಹನು

ಛತ್ರವೀ ಜಗವಿದರೊಳಾರ ಗುಣವೆಂತಹುದೋ

ಯಾತ್ರಿಕನೇ ಜಾಗರಿರೋ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ!”

(ಜಗತ್ತು ತುಂಬಾ ಮೋಸದ ಬೀಡಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ? ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಆ ಭಗವಂತ ಗುಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಜೀವನ ಎನ್ನುವ ಛತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರಿಕನಾಗಿ ಬಂದ ನೀನು ಜಾಗೃತನಾಗಿರು!)

ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಹೇಳುವ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸರಿ ಅನಿಸಿದರೆ ನೀವು ಬೇರೆಯವರ ಹತ್ತಿರ ಇದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. Do share the article if you Like.

Thank You.